Prawidłowo funkcjonujące dolne drogi moczowe charakteryzuje pełne trzymanie moczu w czasie napełniania i magazynowania w pęcherzu. Mikcja, czyli oddawanie moczu przebiega w sposób dobrowolny i świadomy, z możliwością dobrowolnego wstrzymania tego procesu w wybranym momencie. Jedną z form zaburzeń mikcji jest zespół pęcherza nadreaktywnego, diagnozowany w Polsce u 10-15 tys. pacjentów rocznie. Jak się go leczy?

O dostępne formy terapii zespołu pęcherza nadreaktywnego zapytaliśmy dr n. med. Mariusza Blewniewskiego, urologa z II Kliniki Urologii UM w Łodzi.

Kliknij w obrazek i obejrzyj rozmowę:

- Zdiagnozowany zespół pęcherza nadreaktywnego zaczynamy leczyć zachowawczo, czyli proponujemy pacjentom zmianę stylu życia lub różnego rodzaju ćwiczenia z fizjoterapeutami. Drugim etapem jest leczenie farmakologiczne, lekarze do dyspozycji mają dwie grupy leków. Pierwsza z nich to leki antycholinergiczne, druga to praktycznie tylko jeden lek – mirabegron. W przypadku zadowalających efektów i braku niepokojących skutków ubocznych można kontynuować leczenie farmakologiczne. Jeżeli natomiast pacjent z różnych przyczyn pacjent nie chce lub nie może kontynuować leczenia - a przyczyną taką może być na przykład brak refundacji mirabegronu, co wiąże się z dużymi kosztami dla pacjenta - przechodzimy do trzeciego etapu leczenia. Polega ono na wstrzyknięciu toksyny botulinowej do ściany pęcherza lub neuromodulację nerwów krzyżowych, która w zeszłym roku weszła do katalogu urologicznego.

- Dodatkowo, w bardzo niewielkiej liczbie przypadków w Polsce można zastosowywać leczenie chirurgiczne. Zabieg jest ciężki i duży, a korzyści relatywnie niewielkie – dodał dr Blewniewski.

W odbiorze społecznym rzadko mówi się o rehabilitacji w kontekście innym niż powracanie do pełnej sprawności po urazach czy wypadkach tymczasem jest ona ważnym i niekiedy wystarczającym elementem terapii zespołu pęcherza nadreaktywnego. Problem z tą formą leczenia polega jednak na tym, iż nie jest to terapia refundowana, a częste wizyty w gabinecie fizjoterapeuty mogą być poza zasięgiem finansowym znacznego odsetka chorych. Rehabilitacja powinna być w tym przypadku stosowana także profilaktycznie, zachowawczo przed wystąpieniem objawów schorzenia.

Jak podkreśla dr Blewniewski: - Ćwiczenia z fizjoterapeutą powinny być praktykowane u kobiet przed porodem, a u mężczyzn przed zabiegami na prostacie. Po zabiegach operacyjnych takich jak cięcie cesarskie, histerektomia czy prostatektomia radykalna z powodu raka prostaty takie zajęcia z fizjoterapeutą powinny być kontynuowane.

Jeśli chodzi o czas trwania, natężenie i liczbę sesji rehabilitacyjnych - program zajęć jest ustalany indywidualnie z fizjoterapeutą po zapoznaniu się z historią choroby i możliwościami pacjenta.